TürkischDeutsch 
Direkte Treffer
izin {i} die Admission {f}
izin {i} die Berechtigung {f}
izin {i} die Beurlaubung {f}
izin {i} die Bewilligung {f}
izin {i} der Dispens {m}
izin {i} die Dispensation {f}
izin {i} die Dispensierung {f}
izin {i} die Duldung {f}
izin {i} die Erlaubnis {f}
izin {i} die Ermächtigung {f}
izin {i} die Genehmigung {f}
izin {i} die Gestaltung {f}
izin {i} die Gestattung {f}
izin {i} der Konsens {m}
izin {i} die Lizenz {f}
izin {i} das Plazet {n}
izin {i} der Segen {m}
izin {i} der Urlaub {m}
izin {i} die Zulassung {f}
izin {i} die Zustimmung {f}
izin {i} die Approbation {f}
izin almadan {s} eigenmächtig {adj}
izin almadım {allg} ich darf nicht {allg}
izin almak {allg} Erlaubnis bekommen {allg}
izin almak {allg} Erlaubnis einholen {allg}
izin almak {fi} freibekommen {v}
izin almak {allg} beurlauben lassen {allg}
izin almak {fi} frei nehmen {v}
izin başvurusu {i} das Genehmigungsgesuch {n}
izin başvurusu {i} das Urlaubsgesuch {n}
izin belgesi {i} der Erlaubnisschein {m}
izin belgesi {i} die Erlaubnisurkunde {f}
izin belgesi {i} die Genehmigungsurkunde {f}
izin belgesi {i} das Patent {n}
izin dilekçesi {i} das Urlaubsgesuch {n}
izin dönemi {i} die Urlaubszeit {f}
izin gerektiren {s} genehmigungspflichtig {adj}
izin gerektirmeyen {s} genehmigungsfrei {adj}
izin günü {allg} dienstfreier Tag {allg}
izin günü {i} der Urlaubstag {m}
izin hakkı {i} der Urlaubsanspruch {m}
izin harcı {i} die Genehmigungsgebühr {f}
izin isteme {i} die Beurlaubung {f}
izin istemek {allg} beurlauben {allg}
izin kullanmak {fi} freimachen {v}
izin mektubu {i} der Erlaubnisbrief {m}
izin parası {i} das Urlaubsgeld {n}
izin ücreti {i} die Genehmigungsgebühr {f}
izin veren {s} permissiv {adj}
izin verilmeyen {s} unzulässig {adj}
izin verilmiş {s} statthaft {adj}
izin verilmiş {s} zulässig {adj}
izin verilmiş sermaye {i} das Genehmigtes Kapital {n}
izin verme {i} die Beurlaubung {f}
izin verme {i} die Bewilligung {f}
izin verme {v} entlassen {v}
izin vermek {fi} beurlauben {v}
izin vermek {v} bewilligen {v}
izin vermek {allg} die Genehmigung erteilen {allg}
izin vermek {v} dispensieren {v}
izin vermek {fi} dulden {v}
izin vermek {v} erlauben {v}
izin vermek {allg} Erlaubnis erteilen {allg}
izin vermek {v} ermächtigen {v}
izin vermek {v} erstatten {v}
izin vermek {v} erteilen {v}
izin vermek {v} genehmigen {v}
izin vermek {v} gestatten {v}
izin vermek {v} gönnen {v}
izin vermek {v} konzedieren {v}
izin vermek {v} lassen {v}
izin vermek {fi} Angst {v}
izin vermek {v} lizenzieren {v}
izin vermek {fi} stattgeben {v}
izin vermek {fi} verabschieden {v}
izin vermek {v} vergönnen {v}
izin vermek {fi} wegsehen {v}
izin vermek {fi} zubilligen {v}
izin vermek {fi} zugeben {v}
izin vermemek {allg} Genehmigung verweigern {allg}
Indirekte Treffer
bir şeye izin vermek {allg} geschehen lassen {allg}
bir şeye izin vermek {v} dulden {v}
birisine izin vermek {v} beurlauben {v}
birisine izin vermek {allg} freigeben {allg}
birisinin geçmesine izin vermek {fi} durchgehen lassen {v}
birlikte gitmesine izin vermek {fi} mitlassen {v}
buna izin vermem {allg} das kommt nicht in Frage {allg}
düzenli aralıklarla kiranın artmasına izin veren kira sözleşmesi {i} die Staffelmiete {f}
evlenmeye izin {i} die Heiratserlaubnis {f}
evlilik yapılması için yasal izin {i} der Ehekonsens {m}
federal izin yasası {allg} Bundesurlaubsgesetz {allg}
geçmesine izin vermek {fi} vorbeilassen {v}
geçmesine izin vermek {fi} vorlassen {v}
geriye dönüş için izin almak {fi} zurückdürfen {v}
girmesine izin vermek {fi} hereinlassen {v}
gitmesine izin vermek {fi} weglassen {v}
gitmesine izin vermek {fi} hinlassen {v}
içeri girmesine izin vermek {fi} vorlassen {v}
içeri girmeye izin vermek {fi} hineinlassen {v}
ileri geçmesine izin vermek {fi} vorlassen {v}
veya okuldan izin almak {fi} freimachen {v}
işten izin almak {fi} frei nehmen {v}
istisnai izin {i} die Ausnahmegenehmigung {f}
izin almadan {s} eigenmächtig {adj}
izin almadım {allg} ich darf nicht {allg}
izin almak {fi} freibekommen {v}
izin almak {allg} Erlaubnis einholen {allg}
izin almak {allg} Erlaubnis bekommen {allg}
izin almak {fi} frei nehmen {v}
izin almak {allg} beurlauben lassen {allg}
izin başvurusu {i} das Urlaubsgesuch {n}
izin başvurusu {i} das Genehmigungsgesuch {n}
izin belgesi {i} der Erlaubnisschein {m}
izin belgesi {i} das Patent {n}
izin belgesi {i} die Genehmigungsurkunde {f}
izin belgesi {i} die Erlaubnisurkunde {f}
izin dilekçesi {i} das Urlaubsgesuch {n}
izin dönemi {i} die Urlaubszeit {f}
izin gerektiren {s} genehmigungspflichtig {adj}
izin gerektirmeyen {s} genehmigungsfrei {adj}
izin günü {i} der Urlaubstag {m}
izin günü {allg} dienstfreier Tag {allg}
izin hakkı {i} der Urlaubsanspruch {m}
izin harcı {i} die Genehmigungsgebühr {f}
izin isteme {i} die Beurlaubung {f}
izin istemek {allg} beurlauben {allg}
izin kullanmak {fi} freimachen {v}
izin mektubu {i} der Erlaubnisbrief {m}
izin parası {i} das Urlaubsgeld {n}
izin ücreti {i} die Genehmigungsgebühr {f}
izin veren {s} permissiv {adj}
izin verilmeyen {s} unzulässig {adj}
izin verilmiş {s} zulässig {adj}
izin verilmiş {s} statthaft {adj}
izin verilmiş sermaye {i} das Genehmigtes Kapital {n}
izin verme {i} die Beurlaubung {f}
izin verme {v} entlassen {v}
izin verme {i} die Bewilligung {f}
izin vermek {v} gestatten {v}