|
| zina {i} | der Ehebruch {m} |
|
| zina {i} | die Seitensprung {f} |
|
| zina ilişkisi {allg} | ehebrecherische Beziehung {allg} |
|
| zina işleyen erkek {i} | der Ehebrecher {m} |
|
| zina işleyen kadın {i} | die Ehebrecherin {f} |
|
| zina yapan {i} | der Ehebrecher {m} |
|
| zina yapan {allg} | ehebrecherisch {allg} |
|
| zina yapmak {fi} | die Ehe brechen {v} |
|
| zina yapmak {fi} | ehebrechen {v} |
|
| zina yapmak {allg} | Ehebruch begehen {allg} |
|
| zinacı {i} | der Ehebrecher {m} |
|
| zinakar {s} | ehebrecherisch {adj} |
|
| zincifre {i}
[yerb] | der Zinnober {m} |
|
| zincifre kırmızısı {s} | zinnoberrot {adj} |
|
| zincir {i} | der Band {m} |
|
| zincir {i} | das Coilier {n} |
|
| zincir {i} | die Fessel {f} |
|
| zincir {i} | die Halskette {f} |
|
| zincir {i} | die Kette {f} |
|
| zincir baklası {i} | das Kettenglied {n} |
|
| zincir baklası {i} | die Kettenschacke {f} |
|
| zincir baklası {i} | die Schacke {f} |
|
| zincir çarkı {i} | das Kettenrad {n} |
|
| zincir çengeli {i} | der Kettenhaken {m} |
|
| zincir dikişi {i} | der Kettenstich {m} |
|
| zincir düğümü {i} | der Kettenstich {m} |
|
| zincir etkisi {i} | die Kettenwirkung {f} |
|
| zincir halka {allg} | Glied einer Kette {allg} |
|
| zincir halka {i}
[den] | der Stropp {m} |
|
| zincir halkası {i}
[anat] | das Gelenk {n} |
|
| zincir halkası {i} | das Glied {n} |
|
| zincir halkası {i} | das Kettenglied {n} |
|
| zincir halkası {i} | der Kettenring {m} |
|
| zincir ızgara {i} | der Kettenrost {m} |
|
| zincir kasnağı {i} | die Kettentrommel {f} |
|
| zincir kilidi {i} | der Kettenschäkel {m} |
|
| zincir kilidi {i} | der Schäkel {m} |
|
| zincir kilidi cıvatası {i} | der Schäkelbolzen {m} |
|
| zincir kilidi somunu {i} | die Schäkelmutter {f} |
|
| zincir kopması {i} | der Kettenbruch {m} |
|
| zincir kutusu {i} | der Kettenkasten {m} |
|
| zincir mahfazası {i} | der Kettenschutz {m} |
|
| zincir makarası {i} | die Kettenrolle {f} |
|
| zincir sargısı {i} | die Kettenwicklung {f} |
|
| zincirden kurtulmaya çalışmak {allg} | an der Kette reißen {allg} |
|
| zincire bağlamak {v} | ketten {v} |
|
| zincire vurma {i} | die Verkettung {f} |
|
| zincire vurmak {fi} | anketten {v} |
|
| zincire vurmak {fi} | anlegen {v} |
|
| zincire vurmak {v} | binden {v} |
|
| zincire vurmak {v} | fesseln {v} |
|
| zincire vurmak {allg} | in Fesseln legen {allg} |
|
| zincire vurmak {fi} | in Ketten legen {v} |
|
| zincire vurmak {v} | ketten {v} |
|
| zincire vurmak {fi} | schlagen {v} |
|
| zincire vurmak {v} | verketten {v} |
|
| zinciri kırmak {allg} | Fesseln abwerfen {allg} |
|
| zincirini çözmek {fi} | losketten {v} |
|
| zincirini çözmek {fi} | losschäckeln {v} |
|
| zincirle bağlama {i} | die Fesselung {f} |
|
| zincirle bağlamak {fi} | anketten {v} |
|
| zincirle bağlamak {v} | verketten {v} |
|
| zincirle çalışma {i} | der Kettentrieb {m} |
|
| zincirle işleme {i} | der Kettentrieb {m} |
|
| zincirleme {allg} | am laufenden Band {allg} |
|
| zincirleme {i} | die Anadiplose {f} |
|
| zincirleme {i} | die Aneinanderkettung {f} |
|
| zincirleme {i} | die Fesselung {f} |
|
| zincirleme {s} | gesamtschuldnerisch {adj} |
|
| zincirleme {i} | die Konkatenation {f} |
|
| zincirleme {s} | solidarisch {adj} |
|
| zincirleme birlikte borç {i} | der Gesamtschuldner {m} |
|
| zincirleme birlikte borçlu olarak sorumlu olmak {allg} | als Gesamtschuldner haften {allg} |
|
| zincirleme birlikte borçlu ortak {allg} | gesamtschuldnerischer Gesellschafter {allg} |
|
| zincirleme birlikte borçluluk {allg} | gesamtschuldnerisch {allg} |
|
| zincirleme birlikte kefalet {allg} | gesamtschuldnerische Bürgschaft {allg} |
|
| zincirleme birlikte kefil ortak {allg} | gesamtschuldnerischer Gesellschafter {allg} |
|
| zincirleme birlikte sorumlu {allg} | gesamtschuldnerisch haftbar {allg} |
|
| zincirleme birlikte sorumlu olmak {allg} | gesamtschuldnerisch haften {allg} |
|
| zincirleme birlikte sorumlu sayılmak {allg} | als gesamtschuldnerisch haftend gelten {allg} |
|
