TürkischDeutsch 
Direkte Treffer
yemin {i} die Beteuerung {f}
yemin {i} der Eid {m}
yemin {i} das Gelöbnis {n}
yemin {i} das Gelübde {n}
yemin {i} der Schwur {m}
yemin bozucu {s} eidbrüchig {adj}
yemin bozucu {s} eidvergessen {adj}
yemin ederek {allg} unter Eid {allg}
yemin ederek doğrulamak {allg} durch Eid bekräftigen {allg}
yemin ederek doğrulamak {allg} eidlich erhärten {allg}
yemin ederek onaylamak {v} beschwören {v}
yemin edilmesi zorunlu {s} eidespflichtig {adj}
yemin edip vazgeçmek {fi} abschwören {v}
yemin ediyorum {allg} Ich schwöre es {allg}
yemin etme {i} die Beeidigung {f}
yemin etme {allg} Eid ablegen {allg}
yemin etme {i} [huk]die Eidesleistung {f}
yemin etme ehliyeti {i} [huk]die Eidesfähigkeit {f}
yemin etme ehliyeti {i} [huk]die Eidesmündigkeit {f}
yemin etmek {v} ablegen {v}
yemin etmek {fi} ableisten {v}
yemin etmek {fi} abschwören {v}
yemin etmek {fi} beeiden {v}
yemin etmek {fi} beeidigen {v}
yemin etmek {fi} beschwören {v}
yemin etmek {v} beteuern {v}
yemin etmek {allg} Eid ableisten {allg}
yemin etmek {allg} Eid leisten {allg}
yemin etmek {allg} Eid schwören {allg}
yemin etmek {allg} einen Eid ablegen {allg}
yemin etmek {allg} einen Eid leisten {allg}
yemin etmek {fi} schwören {v}
yemin etmekten kaçma {i} [huk]die Eidesablehnung {f}
yemin etmekten kaçma {i} die Eidesverweigerung {f}
yemin etmemiş rahibe adayı {i} die Novizin {f}
yemin etmemiş rahip adayı {i} der Novize {m}
yemin ettirme {allg} [huk]Abnahme des Eides {allg}
yemin ettirme {i} die Vereidigung {f}
yemin ettirmek {fi} abnehmen {v}
yemin ettirmek {allg} Eid abnehmen {allg}
yemin ettirmek {v} vereidigen {v}
yemin içerek tasdiklemek {v} beschwören {v}
yemin şekli {i} die Eidesform {f}
yemin tevcihi {i} [huk]die Eideszuschiebung {f}
yemin töreni {i} die Angelobung {f}
yemin töreni {i} die Gelöbnisfeier {f}
yemin verme {i} die Vereidigung {f}
yemin vermek {fi} vereidigen {v}
yemin yerine {allg} eidesstattlich {allg}
yemin yerine geçen {s} eidesstattlich {adj}
yemin yerine geçen kesin ve açık ifade {allg} Erklärung an Eides statt {allg}
yemin yerine geçerli beyan {allg} eidesstattliche Erklärung {allg}
yemin yerine geçerli beyan {allg} Erklärung an Eides statt {allg}
yeminden imtina etmek {allg} Eid verweigern {allg}
yeminden kaçınma {i} [huk]die Eidesablehnung {f}
yeminden kaçınma {i} die Eidesverweigerung {f}
yemine {i} die Eidesmündigkeit {f}
yemine bağlı {allg} treu dem Eid {allg}
yemini bozma {i} der Eidbruch {m}
yemini bozmak {allg} eidbrüchig werden {allg}
yemini bozmak {allg} seinen Eid brechen {allg}
yeminini bozan {i} der Eidbrecher {m}
yeminini bozan {i} der Eidbrüchiger {m}
yeminini bozmak {allg} dem Eid zuwiderhandeln {allg}
yeminle {s} eidlich {adj}
yeminle {allg} unter Eid {allg}
yeminle beyan etmek {allg} eidesstattlich erklären {allg}
yeminle inkar etmek {fi} abschwören {v}
yeminle söz vermek {v} geloben {v}
yeminle tasdik etmek {allg} eidlich bestätigen {allg}
yeminle teyit etmek {fi} beeiden {v}
yeminle teyit etmek {fi} beeidigen {v}
yeminli {allg} an Eides statt {allg}
yeminli {a} eidesstattlich {a}
yeminli {adv} gebunden {adv}
yeminli {s} vereidigt {adj}
yeminli adli tercüman {i} der Gerichtsdolmetscher {m}
yeminli beyan {allg} eidesstattliche Erklärung {allg}
yeminli beyan {allg} eidliche Erklärung {allg}
yeminli çevirmen {allg} beeidigter Dolmetscher {allg}
Indirekte Treffer
bir şey üzerine yemin etmek {allg} auf etw schwören {allg}
bir şeyin üzerine yemin etme {allg} beschwören {allg}
birine yemin ettirmek {fi} abnehmen {v}
doğruluğunu ispatlayabilmek için yemin etmek {v} beteuern {v}
göreve başlarken yemin etmek {allg} Diensteid leisten {allg}
kati yemin {i} [huk]der Läuterungseid {m}
Kuran üzerine yemin etmek {allg} [den]die Hand auf {allg}
matbu yemin metni {i} [huk]die Eidesformel {f}
sahte yemin {i} der Falscheid {m}
sancağa yemin etmek {allg} [ask]den Fahneneid leisten {allg}
şerefi üzerine yemin etmek {allg} bei der Ehre schwören {allg}
tanıklıktan önce yemin {i} der Voreid {m}
Tanrı üzerine yemin etmek {allg} bei Gott schwören {allg}
verilen ifadeyi yemin ederek doğrulama mecburiyeti {i} die Eidespflicht {f}
yalan yemin {allg} [huk]falscher Eid {allg}
yalan yemin {i} der Falscheid {m}
yalan yemin eden {i} der Eidbrecher {m}
yalan yemin etmek {allg} einen Meineid schwören {allg}
yalan yere yemin {i} der Meineid {m}
yalan yere yemin eden {i} der Meineidiger {m}
yalan yere yemin eden {allg} meineidig {allg}
yalan yere yemin etmek {allg} meineidig werden {allg}
yalan yere yemin etmek {fi} Meineid schwören {v}
yalan yere yemin etmek {allg} Meineid leisten {allg}
yalancı yemin eden {s} meineidig {adj}
yanlış yemin {i} der Falscheid {m}
yemin bozucu {s} eidvergessen {adj}
yemin bozucu {s} eidbrüchig {adj}
yemin ederek {allg} unter Eid {allg}
yemin ederek doğrulamak {allg} durch Eid bekräftigen {allg}
yemin ederek doğrulamak {allg} eidlich erhärten {allg}
yemin ederek onaylamak {v} beschwören {v}
yemin edilmesi zorunlu {s} eidespflichtig {adj}
yemin edip vazgeçmek {fi} abschwören {v}
yemin ediyorum {allg} Ich schwöre es {allg}
yemin etme {i} [huk]die Eidesleistung {f}
yemin etme {allg} Eid ablegen {allg}
yemin etme {i} die Beeidigung {f}
yemin etme ehliyeti {i} [huk]die Eidesfähigkeit {f}
yemin etme ehliyeti {i} [huk]die Eidesmündigkeit {f}
yemin etmek {allg} Eid leisten {allg}
yemin etmek {fi} beeiden {v}
yemin etmek {fi} schwören {v}
yemin etmek {allg} Eid ableisten {allg}
yemin etmek {fi} abschwören {v}
yemin etmek {allg} einen Eid leisten {allg}
yemin etmek {v} beteuern {v}
yemin etmek {fi} ableisten {v}
yemin etmek {allg} einen Eid ablegen {allg}
yemin etmek {fi} beschwören {v}
yemin etmek {v} ablegen {v}
yemin etmek {allg} Eid schwören {allg}
yemin etmek {fi} beeidigen {v}
yemin etmekten kaçma {i} die Eidesverweigerung {f}
yemin etmekten kaçma {i} [huk]die Eidesablehnung {f}
yemin etmemiş rahibe adayı {i} die Novizin {f}
yemin etmemiş rahip adayı {i} der Novize {m}
yemin ettirme {i} die Vereidigung {f}
yemin ettirme {allg} [huk]Abnahme des Eides {allg}
yemin ettirmek {fi} abnehmen {v}
yemin ettirmek {v} vereidigen {v}
yemin ettirmek {allg} Eid abnehmen {allg}
yemin içerek tasdiklemek {v} beschwören {v}
yemin şekli {i} die Eidesform {f}
yemin tevcihi {i} [huk]die Eideszuschiebung {f}
yemin töreni {i} die Gelöbnisfeier {f}
yemin töreni {i} die Angelobung {f}
yemin verme {i} die Vereidigung {f}
yemin vermek {fi} vereidigen {v}
yemin yerine {allg} eidesstattlich {allg}
yemin yerine geçen {s} eidesstattlich {adj}
yemin yerine geçen kesin ve açık ifade {allg} Erklärung an Eides statt {allg}
yemin yerine geçerli beyan {allg} Erklärung an Eides statt {allg}
yemin yerine geçerli beyan {allg} eidesstattliche Erklärung {allg}