| das Urteil {n}
[Jur.] | düşünce {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | fikir {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | hüküm {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | kanaat {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | karar {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | kesin karar {i} |
|
| das Urteil {n}
[Jur.] | yargı {i} |
|
| urteilen {itr} | düşüncesini belirtmek {itr} |
|
| urteilen {itr} | fikrini söylemek {itr} |
|
| urteilen {itr} | hüküm vermek {itr} |
|
| urteilen {itr} | karar vermek {itr} |
|
| urteilen {itr} | kararını vermek {itr} |
|
| urteilen {v} | yargılamak {fi} |
|
| die Urteilfällung {f} | değerlendirme {i} |
|
| die Urteilfällung {f} | hüküm kılma {i} |
|
| die Urteilfällung {f} | karar verme {i} |
|
| die Urteilsausfertigung {f}
[Jur.] | ilam {i} |
|
| die Urteilsbegründung {f} | hükmün gerekçesi {i} |
|
| die Urteilsbegründung {f} | kararın gerekçesi {i} |
|
| das Urteilsdatum {n} | karar tarihi {i} |
|
| urteilsfähig {adj} | muhakeme yetisi bulunan {s} |
|
| urteilsfähig {adj} | temyiz gücüne sahip {s} |
|
| die Urteilsfähigkeit {f} | muhakeme yetisi {i} |
|
| die Urteilsfähigkeit {f} | temyiz gücü {i} |
|
| die Urteilsfähigkeit {f}
[Jur.] | ayırt etme gücü {i} |
|
| die Urteilsfindung {f}
[Jur.] | hüküm verme {i} |
|
| die Urteilsfindung {f}
[Jur.] | karara varma {i} |
|
| die Urteilsformel {f} | hüküm fıkrası {i} |
|
| die Urteilsgründe {pl} | hüküm sebepleri {ç} |
|
| die Urteilskraft {f} | muhakeme gücü {i} |
|
| urteilslos {adj} | kararı bulunmayan {s} |
|
| urteilslos {adj} | kararsız {s} |
|
| urteilslos {adj} | muhakeme gücü bulunmayan {s} |
|
| der Urteilsspruch {m} | hüküm {i} |
|
| der Urteilsspruch {m} | karar {i} |
|
| der Urteilstenor {m} | hüküm fıkrası {i} |
|
| der Urteilstenor {m} | kararın içeriğinden anlaşılan {i} |
|
| die Urteilsverkündung {f} | hükmün açıklanması {i} |
|
| die Urteilsverkündung {f} | hükmün okunması {i} |
|
| die Urteilsverkündung {f}
[Jur.] | karar tebliği {i} |
|
| das Urteilsvermögen {n} | muhakeme gücü {i} |
|
| die Urteilsvollstreckung {f} | hükmün infazı {i} |
|
| die Ausfertigung (Urteil) {f}
[Jur.] | karar sureti {i} |
|
| die bedingtes Urteil {allg} | şartlı karar {allg} |
|
| begründetes Urteil {allg}
[Jur.] | gerekçeli karar {allg} |
|
| ein absprechendes Urteil {allg} | küçümseyen bir yargı {allg} |
|
| ein gerichtliches Urteil vollstrecken {v}
[Jur.] | tenfiz etmek {fi} |
|
| ein gerichtliches Urteil vollstrecken {v}
[Jur.] | infaz etmek {v} |
|
| ein gerichtliches Urteil vollstrecken {v} | yürütmek {fi} |
|
| ein salomonisches Urteil {allg} | adil bir yargı {allg} |
|
| ein Urteil anfechten {allg}
[Jur.] | temyiz etmek {allg} |
|
| ein Urteil anfechten {allg}
[Jur.] | karara itiraz etmek {allg} |
|
| ein Urteil fällen {allg}
[Jur.] | hüküm vermek {allg} |
|
| ein Urteil fällen {allg}
[Jur.] | karar vermek {allg} |
|
| eine Urteil abgeben {allg} | karar vermek {allg} |
|
| eine Urteil abgeben {allg} | hüküm vermek {allg} |
|
| gerichtliches Urteil {allg} | mahkeme kararı {allg} |
|
| hypothetisches Urteil {allg} | şartlı teklif {allg} |
|
| irrtümliches Urteil {allg} | adli hata {allg} |
|
| kontradiktorisches Urteil {allg}
[Jur.] | vicahi karar {allg} |
|
| kontradiktorisches Urteil {allg}
[Jur.] | kararı yüzüne bildirme {allg} |
|
| maßgebendes Urteil {allg}
[Jur.] | emsal karar {allg} |
|