TürkischDeutsch 
Direkte Treffer
evlat {i} der Abkomme {m}
evlat {i} der Abkömmling {m}
evlat {i} der Deszendent {m}
evlat {i} das Kind {n}
evlat {i} [bitk]der Spross {m}
evlat {i} [ed]der Sprössling {m}
evlat edinen ana {i} die Pflegemutter {f}
evlat edinen ana baba {ç} die Adoptiveltern {pl}
evlat edinen ana baba {ç} die Pflegeeltern {pl}
evlat edinen baba {i} der Pflegevater {m}
evlat edinilen çocuk {i} das Adoptivkind {n}
evlat edinme {i} die Adoption {f}
evlat edinme {allg} Annahme an Kindes statt {allg}
evlat edinme {i} die Kindesannahme {f}
evlat edinmeden dolayı ortaya çıkan akrabalık {i} die Adoptivverwandtschaft {f}
evlat edinmek {fi} adoptieren {v}
evlat edinmek {fi} annehmen {v}
evlat edinmiş anne {i} die Pflegemutter {f}
evlat edinmiş karı koca {ç} die Adoptiveltern {pl}
evlat hakkı {i} die Primogenitur {f}
evlatlar {i} die Nachkommenschaft {f}
evlatlara düşen vazife {i} die Kindespflicht {f}
evlatlığa alma {i} die Adopdion {f}
evlatlığa kabul {i} die Annahme {f}
evlatlığa kabul etmek {v} adoptieren {v}
evlatlık {i} das Adoptivkind {n}
evlatlık {i} der Pflegebefohlene {m}
evlatlık {i} das Pflegekind {n}
evlatlık {i} der Pflegling {m}
evlatlık {i} das Ziehkind {n}
evlatlık çocuk {allg} angenommenes Kind {allg}
evlatlık çocuk {i} der Pflegling {m}
evlatlık edinen ana-baba {ç} die Pflegeeltern {pl}
evlatlık edinilen çocuğun babalığı {i} der Pflegevater {m}
evlatlık edinilen çocuk {i} das Pflegekind {n}
evlatlık erkek çocuk {i} der Pflegesohn {m}
evlatlık görevi {i} die Kindespflicht {f}
evlatlık kız {i} die Adoptivtochter {f}
evlatlık kız {i} die Haustochter {f}
Indirekte Treffer
büyük evlat hakkı {i} [huk]das Majorat {n}
erkek evlat {i} der Sohn {m}
erkek evlat {i} der Knabe {m}
erkek evlat {i} die Stammhalterin {f}
erkek evlat {i} der Stammhalter {m}
evlat edinen ana {i} die Pflegemutter {f}
evlat edinen ana baba {ç} die Pflegeeltern {pl}
evlat edinen ana baba {ç} die Adoptiveltern {pl}
evlat edinen baba {i} der Pflegevater {m}
evlat edinilen çocuk {i} das Adoptivkind {n}
evlat edinme {i} die Adoption {f}
evlat edinme {i} die Kindesannahme {f}
evlat edinme {allg} Annahme an Kindes statt {allg}
evlat edinmeden dolayı ortaya çıkan akrabalık {i} die Adoptivverwandtschaft {f}
evlat edinmek {fi} adoptieren {v}
evlat edinmek {fi} annehmen {v}
evlat edinmiş anne {i} die Pflegemutter {f}
evlat edinmiş karı koca {ç} die Adoptiveltern {pl}
evlat hakkı {i} die Primogenitur {f}
kanunen evlat edinilen çocuk {i} das Adoptivkind {n}
kanunen evlat edinme {i} die Adopdion {f}
kız evlat {i} die Tochter {f}
küçük erkek evlat {i} der Bubi {m}
manevi evlat {i} das Adoptivkind {n}
manevi evlat {i} das Ziehkind {n}
öz evlat {i} der Nachkomme {m}
öz evlat {i} der Nachfahr {m}
öz evlat {allg} leibliches Kind {allg}
soyadını sürdüren erkek evlat {i} der Stammhalter {m}
soydan gelme evlat {i} der Nachkomme {m}
soyunu devam ettirecek evlat bırakmadan ölmek {allg} ohne Nachkommen sterben {allg}
üvey evlat {i} das Stiefkind {n}
üvey evlat {i} das Pflegekind {n}
vaftiz evlat {i} das Patchen {n}